#31 Reaktor jądrowy Maria cz. 2

11 odpowiedzi na „#31 Reaktor jądrowy Maria cz. 2”

1. Kamil pisze:

   30 czerwca 2010 o 13:32

   Ja już prawie zapomniałem, że nagraliśmy ten odcinek. Nieźle sobie przypomnieć przeżycia
   Jakie wrażenia są ze strony Słuchaczy z motywu: „przed a po lub w trakcie”? Ciekaw jestem co najbardziej utkwiło w pamięci ) Podzieli się się ktoś opinią?
   Pozdrawiam ciepło.
2. Światloczula pisze:

   30 czerwca 2010 o 17:46

   A ja już prawie zapomniałam, że tam byliście
   To nieładnie tak trzymać słuchaczy w niepewności, jak się okazało całkiem słusznej. W tym odcinku mówicie jakby spokojniej, bardziej ospale, jakby jednak ciut napromieniowani Szczególnie Łukasz
   @Kamilu – Co miałeś na myśli pytając o wrażenia „przed a po lub w trakcie”?;>
   Sorry, upał dzisiaj okropny
3. Łukasz Adamowski pisze:

   30 czerwca 2010 o 21:37

   Pozwolę sobie umieścić tutaj krótki komentarz do tego odcinka, żeby wyjaśnić jedną sprawę, która z nadmiaru wrażeń trochę Wam się pomieszała. Chodzi o dozymetry (lub jak kto woli – dawkomierze) indywidualne. Otóż one bywają różne w zależności od tego, jakie promieniowanie i jakie dawki chcemy mierzyć. Takie, które są rozładowywane elektrycznie przez promieniowanie (a nie podczas odczytów) są stosowane raczej w wojsku, gdyż rejestrują duże dawki i działają w krótkim czasie. Chemiczne, o których wspomniał Kamil, też są dobre dla dużych dawek, ale można je użytkować dłużej niż elektryczne, za to nie mozna ich kasować. W Świerku najczęściej stosuje się dozymetry termoluminescencyjne (TLD), czyli takie, które po podgrzaniu świecą. Okazuje się, że w zależności od tego, ile promieniowania wcześniej na nie działało, świecą inaczej. Po całkowitym wygrzaniu można je zastosować ponownie. Są jeszcze dozymetry elektroniczne, czyli małe liczniki Geiger-Mullera lub detektory półprzewodnikowe, ale te są droższe.
4. atomowy Łukasz pisze:

   30 czerwca 2010 o 22:01

   Dzięki Łukasz za komentarz. Trzeba brać na nas poprawkę, bo byliśmy bardzo zmęczeni i podekscytowani zwiedzaniem ośrodka. A jak dziś słuchałem to zdawało mi się, że coś jest nie tak z tymi dawkomierzami, bo pamiętam jak wspominałeś, że w DSiD macie dawkomierze środowiskowe
5. Kamil pisze:

   1 lipca 2010 o 08:24

   Wrażenia „przed” przyjazdem do Świerka i odwiedzenia reaktora, „a po lub w trakcie” pobytu na terenie Świerka. Co się zmienia w psychice, podejściu, zachowaniu, wiedzy. Ogólnie postawy. Może nie jestem typowym reperezentantem obywatela RP, ale da rade się utożsamić z moimi wcześniejszymi uprzedzeniami?
   Dziękuję Łukaszu za wyczerpujące sprostowanie. Zawsze dawkomierze i ich odmiany mnie zastanawiały. Używałem tylko kiedyś kolorymetru wojskowego IPChem.
6. Rafał pisze:

   1 lipca 2010 o 16:50

   Odcinek zaiste ciekawy, ale powiem wam tak: im dłużej słucham tym bardziej jestem na nie ot taka dziwna zależność : )
7. 420 pisze:

   4 lipca 2010 o 23:37

   Ludziska moi… Pogadanka o Marysi jest boska…
   Z kim mam się przespać aby się tam dostać?
   Znakomita robota…
8. Asior pisze:

   6 lipca 2010 o 10:43

   Oglólnie to mój pierwszy komentarz, mimo że na podcast pierwszy raz widziałem jakiś czas temu.Brawa za ogólna inicjatywe i poświecenie prywatnego czasu. Co do zawartości merytorycznej to czasem mam pewne obiekcje , ale poruszacie tak wiele zagadnień, że ciężko aby wszytko było bezbłednie. Co do samego reaktora Maria to pewnie juz zaintersowani widzieli ale na youtube jest fajny filmik archiwalny: http://www.youtube.com/watch?v=y6wV4GtCweI.
   Pozdrawiam i życze dalszej owocnej pracy nad rozwojem podcasta
9. atomowy Łukasz pisze:

   6 lipca 2010 o 12:09

   Ja osobiście nie widziałem filmiku, także dzięki za podesłanie. Przede wszystkim również dziękujemy za miłe słowo. Bardzo przyjemnie się je czyta i zachęca do dalszej pracy. Zapraszamy także do dalszego zaglądania na stronę serwisu
10. Łukasz Adamowski pisze:

    24 lipca 2010 o 12:15

    Dwa słowa na temat pewnej niejasności:
    Reaktor MARIA należy do Instytutu Energii Atomowej POLATOM, natomiast Łukasz i Kamil zostali zaproszeni przez Instytut Problemów Jądrowych. Oba te instytuty znajdują się w Świerku i kiedyś były jednym Instytutem Badań Jądrowych, dlatego są ze sobą zaprzyjaźnione. Dziś dzięki uprzejmości IEA goście IPJ mogą zwiedzać reaktor, a dzięki uprzejmości IPJ goście IEA mogą uczestniczyć w takich właśnie pokazach, jakie widzieli Łukasz i Kamil.
    Oprócz IEA i IPJ na terenie ośrodka znajduje się (również zaprzyjaźniony) Zakład Unieszkodliwiania Odpadów Promieniotwórczych.
11. Neutronowy pisze:

    26 lipca 2010 o 13:24

    Całe zagłębie instytutów i firm w tym Świerku.